Шнурки

Soms zijn het niet motivatie of koffie die je redden, maar gewoon actie - je sneakers aantrekken en gaan waar je ogen je naartoe leiden. De wereld bruist, rommelt, miezert, iedereen gaat ergens heen, kust elkaar op bruggen en maakt ruzie met verkeerslichten, en van binnen heerst de gebruikelijke chaos van gedachten, plannen en een lichte vermoeidheid van al dat ‘leven’. Maar stap voor stap verdwijnt het - samen met het overdenken, de zorgen van gisteren en dat gevoel dat alles zinloos is.

Er zijn hier geen grote openbaringen - alleen een eerlijk leven, waar yoghurt wordt gekocht in de hoop dat het morgen makkelijker zal zijn. Waar onder het geluid van regen en piano-glitches een stil besef ontstaat: ja, de wereld is vreemd, maar ze heeft echt meer liefde nodig. En zolang het lampje niet doorbrandt, kun je verder gaan.