mosche

Soms is liefde geen vlinders, maar muggen die irritant zoemen boven iets dat al dood is. Alles lijkt volgens plan te verlopen: maandag, het scherm is gebarsten, de woorden komen niet uit mijn mond, mijn handen zijn ergens tussen servetten en herinneringen verstopt. En ik wil hem eigenlijk omhelzen, maar het is makkelijker om gewoon stilletjes weg te gaan, mijn sneakers uit te trekken en niemand wakker te maken - hem niet, en ook niet datgene wat ooit in mij klopte.

Relaties veranderen in een ritueel om kalm te blijven: geen angst opwekken, geen woede tonen, niet toegeven dat het samen moeilijk is, maar alleen zijn eng. De nacht sleept zich voort, de gedachten zoemen en het enige eerlijke gevoel is vermoeidheid door het veinzen. Want zelfs als het lijkt alsof het zonder hem niet kan, is het toch iets makkelijker - zonder hem.