Meer nummers van Ahmet Mungan
Beschrijving
Het lijkt alsof de tijd even stil staat – ongemakkelijk, zoals verliefde blikken na een ruzie. Er is nog steeds hoop dat je gewoon aan tafel kunt gaan zitten, thee kunt inschenken, elkaar in de ogen kunt kijken en dat het dan vanzelf goed komt. Want hoe kun je zomaar iets beëindigen dat nog steeds pijn doet en leeft?
In elk woord klinkt de verwarring door van iemand die niet begrijpt waar het precies mis is gegaan. Wie heeft als eerste losgelaten, wie heeft een stap terug gedaan – dat doet er nu niet meer toe. Het belangrijkste is dat dezelfde warmte blijft hangen en dat je niet de vrede in de hele wereld wilt, maar gewoon dat je handen elkaar weer onder de tafel vinden.
Tekst/muziek: Ahmet Mungan
Arrangement: Alkan Noyan
Mixage/mastering: Yildiray Yanli
Gitaar: Alkan Noyan
Ud/Chumbush: Ozdemir Güz
Songtekst en vertaling
Origineel
Sanki zaman durdu.
Nasıl oldu anlayamadım. Sen mi ittin? Ben mi düştüm?
Ne çok ağladım, konuşamadım.
Ayrılıklar bize reva mı?
Rüyamızın yok mu devası?
Sanki bizde bir şeyler eksik.
Tamamlasak olmaz mı anı?
Sen bana hasret, ben sana hasret.
Nasıl ayrıldık bilmem, böyle severken içten.
Kur masayı be yavrum, konuşalım göz göze.
Ellerin ellerimde, sarılalım ne olur.
Ayrılıklar bize reva mı?
Rüyamızın yok mu devası?
Sanki bizde bir şeyler eksik.
Tamamlasak olmaz mı ana?
Sen bana hasret, ben sana hasret.
Nasıl ayrıldık bilmem, böyle severken içten.
Kur masayı be yavrum, konuşalım göz göze.
Ellerin ellerimde, sarılalım ne olur.
Sarılalım ne olur.
Nederlandse vertaling
Het is alsof de tijd heeft stilgestaan.
Ik kon niet begrijpen hoe het gebeurde. Heb je erop gedrukt? Ben ik gevallen?
Ik huilde zo erg dat ik niet meer kon praten.
Zijn scheidingen goed voor ons?
Is er geen remedie voor onze droom?
Het is alsof we iets missen.
Kunnen we het moment niet voltooien?
Jij verlangt naar mij, ik verlang naar jou.
Ik weet niet hoe we uit elkaar zijn gegaan, terwijl we zo oprecht liefhadden.
Dek de tafel, schat, laten we oog in oog praten.
Je handen zijn in de mijne, laten we alsjeblieft knuffelen.
Zijn scheidingen goed voor ons?
Is er geen remedie voor onze droom?
Het is alsof we iets missen.
Kunnen we het niet afmaken, moeder?
Jij verlangt naar mij, ik verlang naar jou.
Ik weet niet hoe we uit elkaar zijn gegaan, terwijl we zo oprecht liefhadden.
Dek de tafel, schat, laten we oog in oog praten.
Je handen zijn in de mijne, laten we alsjeblieft knuffelen.
Laten we knuffelen, alsjeblieft.