Beschrijving
Soms lijkt liefde op een brand die je blust met benzine - met koppigheid, met het geloof dat alles nog te redden is. Maar dan blijven alleen de muren over, waarin het onuitgesprokene echoot. Waar vroeger ‘wij’ was, is nu alleen nog maar vermoeidheid en de gewoonte om je vast te klampen aan de brokstukken.
En toch heeft deze pijn iets vreemd moois - zoals in een gezicht waar elke rimpel het bewijs bewaart dat je niet bent opgehouden met voelen. Je hebt gewoon geleerd om in de kou te leven, zonder op warmte te wachten.
Songtekst en vertaling
De songtekst van dit nummer is nog niet toegevoegd.