Beschrijving
Soms lijkt de ziel op een zolder waar te lang de verwachtingen van anderen zijn opgestapeld. Het is er stoffig, benauwd en een beetje eng – totdat plotseling het raam opengaat en er vlinders naar binnen vliegen. Klein, eigenzinnig, levendig. Ze wijzen je niet de weg, maar herinneren je er alleen aan dat die er is.
Hier is er geen angst meer om jezelf te zijn. Alleen een rustig, bijna magisch gevoel: je kunt ademen, je kunt branden, je hoeft je niet te verantwoorden. De wereld blijft rumoerig en druk, maar van binnen is het stil, zoals voor zonsopgang. Van het soort stilte dat geen lichtheid belooft, maar wel vrijheid brengt.
Regisseur/steadicam: Anton Tarente
Cameraman: Luke McCarthy
Camera-assistent: Paul Rasmussen
Kabelontwerper: Linda Dembiel
Art director: Lea Leray-Nodo, Isra-Maria Jeroui
Make-up: Sebastian Campagne
Haar: May Kilama
Stylist: Marin Arnoul en @martian.agency
Stylist-assistent: Alexian Julia
Choreograaf: Anoushka Mansiet
Trainer: Leila Medour
Postproductie: Warren_dly
Productiemanager: Hana Taleb
Assistent-producent: Cilia El Khachani
Projectmanager: Clara Ero
Social media: Lisa Castronovo
Management: Celine Baron
Songtekst en vertaling
Origineel
Je repense à ces jours où je ressentais plus ma lumière.
J'avais seulement ces rêves qui tournaient dans ma tête.
Je voulais revenir à l'essentiel.
J'ai grandi, j'ai mûri, j'ai pris conscience de ce qui m'animait.
Je vous ferai rentrer dans mon cœur à travers ma voix et tout tendresse en moi.
Ressentir mon âme.
Il y a tant de choses qu'il faut construire si j'en perds le charme.
Malgré les déserts, je dois courir, mais jamais rien ne pourra m'éloigner.
Seuls les papillons peuvent me guider. Dans l'orage, des visions m'éclairent.
Par les flammes, je me suis évadée.
Yeah.
Je ne veux plus avoir peur de moi. Partir de leur emprise, avoir le choix.
Ils se demandent comment j'ai fait. Leurs mots ne me font plus d'effet.
J'aperçois ma lumière. Je lâche prise en mon rêve et je vole.
Comme les oiseaux, comme les oiseaux.
Comme les oiseaux, comme les oiseaux.
En cœur à cœur, je dessine mon chemin comme je l'entends près de votre amour, là où le temps s'arrête.
Ressentir mon âme.
Il y a tant de choses qu'il faut construire si j'en perds le charme.
Malgré les déserts, je dois courir, mais jamais rien ne pourra m'éloigner.
Seuls les papillons peuvent me guider. Dans l'orage, des visions m'éclairent.
Par les flammes, je me suis évadée. Yeah.
Comme les oiseaux, comme les oiseaux. Comme les oiseaux, comme les oiseaux.
Comme les oiseaux
Nederlandse vertaling
Ik denk terug aan die dagen dat ik mijn licht niet meer voelde.
Ik had net deze dromen door mijn hoofd.
Ik wilde terug naar de basis.
Ik groeide op, ik werd volwassen, ik werd me bewust van wat mij motiveerde.
Ik zal je in mijn hart brengen door mijn stem en alle tederheid in mij.
Voel mijn ziel.
Er zijn zoveel dingen die gebouwd moeten worden als ik de charme verlies.
Ondanks de woestijnen moet ik vluchten, maar niets kan me ooit weghouden.
Alleen vlinders kunnen mij leiden. In de storm verlichten visioenen mij.
Door de vlammen ben ik ontsnapt.
Ja.
Ik wil niet meer bang voor mezelf zijn. Laat hun invloed varen, heb een keuze.
Ze vragen zich af hoe ik het heb gedaan. Hun woorden hebben geen enkel effect meer op mij.
Ik zie mijn licht. Ik laat mijn droom los en ik vlieg.
Zoals vogels, zoals vogels.
Zoals vogels, zoals vogels.
Van hart tot hart teken ik mijn pad naar eigen goeddunken dichtbij jouw liefde, waar de tijd stilstaat.
Voel mijn ziel.
Er zijn zoveel dingen die gebouwd moeten worden als ik de charme verlies.
Ondanks de woestijnen moet ik vluchten, maar niets kan me ooit weghouden.
Alleen vlinders kunnen mij leiden. In de storm verlichten visioenen mij.
Door de vlammen ben ik ontsnapt. Ja.
Zoals vogels, zoals vogels. Zoals vogels, zoals vogels.
Zoals de vogels