Meer nummers van Zach John King
Beschrijving
Het ruikt naar bourbon, melancholie en iets dat maar al te bekend is. Iets dat altijd terugkomt, zodra je een slok neemt. Het licht in de bar is zacht, bijna huiselijk, maar je ogen zoeken toch naar iemand - niet naar degene die naast je staat, maar naar degene die in het verleden is achtergebleven, waar datzelfde liedje nog steeds speelt. Het glas rinkelt tegen de bar, het ijs smelt, en het lijkt alsof de pijn mee zou moeten verdwijnen, maar dat is niet zo. Het verdwijnt niet. Het wordt alleen stiller, zoals as na een brand. En het is zelfs grappig: je probeert te vergeten, maar in plaats daarvan onthoud je het nog beter.
Songtekst en vertaling
Origineel
Bulleit, bourbon, my wheels turning up in my head since the day you left.
Can't seem to slow the heartbreak hurting on down.
Black dress, mixed drink, sits next to me. But I don't say a thing 'cause it used to be you. Guess I thought
I'd be a little better off by now.
I try and I try, but I feel you everywhere, in every inch of this bar.
Didn't know them downtown lights could ever feel this dark.
Down to the bottom of the bottle. Girl, you know I try to move on but the page won't turn.
Now I can't taste the whiskey, but I still feel the burn.
I hate this song.
It kills me when it comes on. 'Cause all I see is us on a back then bus.
Push it down but you come back up.
I feel you everywhere, in every inch of this bar.
Didn't know them downtown lights could ever feel this dark.
Down to the bottom of the bottle. Girl, you know I try to move on but the page won't turn.
Now I can't taste the whiskey, but I still feel the burn.
I still feel the burn. I'm burning one more night.
Pouring it all on ice.
But I can't let this die, hard as I try and I try.
I feel you everywhere, in every inch of this bar.
Didn't know them downtown lights could ever feel this dark. Down to the bottom of the bottle.
Girl, you know I try to move on but the page won't turn.
Now I can't taste the whiskey, but I still feel the burn.
Nederlandse vertaling
Bulleit, bourbon, mijn wielen draaien in mijn hoofd sinds de dag dat je vertrok.
Het lijkt erop dat ik het liefdesverdriet niet kan vertragen.
Zwarte jurk, mixdrankje, zit naast me. Maar ik zeg niets omdat jij het was. Denk dat ik dacht
Ik zou inmiddels iets beter af zijn.
Ik probeer en ik probeer, maar ik voel je overal, in elke centimeter van deze bar.
Ik wist niet dat die stadslichten ooit zo donker konden aanvoelen.
Tot aan de bodem van de fles. Meisje, je weet dat ik probeer verder te gaan, maar de bladzijde wil niet omslaan.
Nu kan ik de whisky niet proeven, maar ik voel nog steeds het branden.
Ik haat dit liedje.
Het doodt me als het opkomt. Want het enige dat ik zie zijn wij in een toenmalige bus.
Duw hem naar beneden, maar je komt weer omhoog.
Ik voel je overal, in elke centimeter van deze bar.
Ik wist niet dat die stadslichten ooit zo donker konden aanvoelen.
Tot aan de bodem van de fles. Meisje, je weet dat ik probeer verder te gaan, maar de bladzijde wil niet omslaan.
Nu kan ik de whisky niet proeven, maar ik voel nog steeds het branden.
Ik voel de brand nog steeds. Ik brand nog een nacht.
Giet het geheel op ijs.
Maar ik kan dit niet laten sterven, hoe hard ik het ook probeer.
Ik voel je overal, in elke centimeter van deze bar.
Ik wist niet dat die stadslichten ooit zo donker konden aanvoelen. Tot aan de bodem van de fles.
Meisje, je weet dat ik probeer verder te gaan, maar de bladzijde wil niet omslaan.
Nu kan ik de whisky niet proeven, maar ik voel nog steeds het branden.