Meer nummers van Ysé
Beschrijving
De liefde is hier niet zoals in films - zonder grootse bekentenissen en drama's, maar met een zachte gedoemdheid tot geluk. Wanneer je begrijpt dat alles ooit zal eindigen, maar juist dat maakt elke aanraking oneindig. Hier dromen ze niet van de Malediven of van likes onder foto's met een koffer, maar van gewoon op tijd zijn - om iets te zeggen, te omhelzen, te blijven. Zelfs als je daarvoor de schaduw moet volgen, in een monster moet veranderen, als je maar niet hoeft los te laten.
Het lied ruikt naar de weg bij zonsondergang - een beetje zout, een beetje moe, met de belofte dat alles hetzelfde zal blijven, maar net iets beter, omdat we samen zijn. En als de zin over het einde van de wereld klinkt, wil je om de een of andere reden niet wegkruipen, maar iemand bij de hand nemen en gaan kijken hoe de hemel verduistert - mooi, kippenvel, bijna vrolijk.
Productie: Noji
Auteur, componist en arrangeur: Ysé
Drums: Martin Tamizier
Extra synthesizers: Arthur Genest
Basgitaar: Noé Roussel
Piano en synthesizers: Ysé
Geluidsopname: Perseval Carré
Assistent-geluidsregisseur: Paul Émile Argouillon
Mixage: Étienne Caillou
Mastering: Chab
Management: Izaur Ékilbi en Bob Vincent
Producent: Fingers Crossed
Label: Velvet Coliseum
Perscontact: Ephelide
Songtekst en vertaling
Origineel
Moi je rêve de tour du monde, avant que la nuit tombe, de partir avec toi.
Je suivrai le psychopompe, m'accrocherai à ton ombre pour rester dans tes bras.
Comme si c'était la dernière fois, que je pouvais parler avec toi.
J'ai l'habitude d'avouer mes torts, mal lassitude et mes remords.
Je n'ai rien dit, j'ai écouté.
Je t'ai trouvée belle à crever.
Tu as souri et j'ai compris. Si c'est mon dernier jour en vie.
Moi, je rêve de tour du monde, avant que la nuit tombe, de partir avec toi.
Je suivrai le psychopompe, m'accrocherai à ton ombre pour rester dans tes bras.
Et à la fin du monde, si tu sens que tu sombres, moi, je pars avec toi.
Je te dirai des mensonges, me transformerai en monstre pour rester dans tes bras.
Imagine le temps qu'il nous reste, de tendresse et de maladresse, comme le début d'une saison ou bien un soupçon d'horizon, comme une vague qui fend le sable, un dernier verre qui tourne au drame, comme une folie des grandeurs.
Maintenant, plus rien ne nous fait peur.
Il nous reste une éternité de souvenirs et de grands projets, comme si on avait vingt ans et que c'était pas mieux avant.
Moi, je rêve de tour du monde, avant que la nuit tombe, de partir avec toi.
Je suivrai le psychopompe, m'accrocherai à ton ombre pour rester dans tes bras.
Et à la fin du monde, si tu sens que tu sombres, moi, je pars avec toi.
Je te dirai des mensonges, me transformerai en monstre pour rester dans tes bras.
Ce n'est pas la mort qui fait peur, c'est nous laisser qui brise le cœur.
Mais pour la beauté du voyage, quitter, c'est commencer quelque part.
Moi, je rêve de tour du monde, avant que la nuit tombe, de partir avec toi.
Je suivrai le psychopompe, m'accrocherai à ton ombre pour rester dans tes bras.
Et à la fin du monde, si tu sens que tu sombres, moi, je pars avec toi.
Je te dirai des mensonges, me transformerai en monstre pour rester dans tes bras. Ah, ah.
Et si l'on rêve de tour du monde, on le fera le tour du monde.
Et si l'on rêve de tour du monde, on le fera le tour du monde. Ah, ah, ah.
Nederlandse vertaling
Ik droom ervan om de wereld rond te reizen, voordat de nacht valt, om met jou te vertrekken.
Ik zal de psychopomp volgen, me vastklampen aan je schaduw om in je armen te blijven.
Alsof het de laatste keer was dat ik je kon spreken.
Ik ben eraan gewend mijn fouten, mijn vermoeidheid en mijn spijt toe te geven.
Ik zei niets, ik luisterde.
Ik vond je verbluffend mooi.
Je glimlachte en ik begreep het. Als dit mijn laatste dag in leven is.
Ik droom ervan om de wereld rond te reizen, voordat de nacht valt, om met jou te vertrekken.
Ik zal de psychopomp volgen, me vastklampen aan je schaduw om in je armen te blijven.
En aan het einde van de wereld, als je het gevoel hebt dat je zinkt, ga ik met je mee.
Ik zal je leugens vertellen, mezelf in een monster veranderen om in je armen te blijven.
Stel je de tijd voor die we nog hebben, van tederheid en onhandigheid, zoals het begin van een seizoen of een vleugje horizon, als een golf die het zand splijt, een laatste drankje dat in drama verandert, als een waanzin van grootsheid.
Nu maakt niets ons meer bang.
We hebben nog een eeuwigheid aan herinneringen en grote projecten over, alsof we twintig jaar oud waren en het voorheen niet beter was.
Ik droom ervan om de wereld rond te reizen, voordat de nacht valt, om met jou te vertrekken.
Ik zal de psychopomp volgen, me vastklampen aan je schaduw om in je armen te blijven.
En aan het einde van de wereld, als je het gevoel hebt dat je zinkt, ga ik met je mee.
Ik zal je leugens vertellen, mezelf in een monster veranderen om in je armen te blijven.
Het is niet de dood die ons bang maakt, maar het verlaten van ons dat ons hart breekt.
Maar vanwege de schoonheid van de reis begint het vertrek ergens.
Ik droom ervan om de wereld rond te reizen, voordat de nacht valt, om met jou te vertrekken.
Ik zal de psychopomp volgen, me vastklampen aan je schaduw om in je armen te blijven.
En aan het einde van de wereld, als je het gevoel hebt dat je zinkt, ga ik met je mee.
Ik zal je leugens vertellen, mezelf in een monster veranderen om in je armen te blijven. Ach, ach.
En als we ervan dromen om de wereld rond te gaan, zullen we de wereld rond gaan.
En als we ervan dromen om de wereld rond te gaan, zullen we de wereld rond gaan. Ach, ach, ach.