Meer nummers van Whitney
Beschrijving
De meest luidruchtige dingen beginnen meestal met een fluistering – alsof een oude deur kraakt, en dan is er ineens een wervelwind van gevoelens, beloften en een beetje dwaze hoop. Liefde is hier geen romantisch diner bij kaarslicht, maar eerder een brand in een vuurwerkopslagplaats: mooi, eng en onvermijdelijk met gevolgen.
De melodie heeft iets van een late avond, wanneer het donker is in de kamer, maar niemand haast zich om het licht aan te doen. Je zit gewoon, luistert naar je eigen viool die klinkt – dezelfde die speelde voor het afscheid. En ergens tussen ‘ik hou nog steeds van je’ en ‘het is tijd om los te laten’ ontstaat een vreemde rust. Een rust met een vleugje spijt en een stil geloof dat in een ander leven alles goed komt. Maar gezien hoe mensen zijn, is dat onwaarschijnlijk.
Productiebedrijf: Prophet Media
Regisseur/cameraman: Stef Rinzler
Producent: Sofia Winkler
Producent: Anahita von Andrian-Verburg
Cameraman: Matthew Serisano
Cameraman: Laura Ero
Cameraman: Chris Hunachak
Montage en kleurcorrectie: Harry Birrowes
Songtekst en vertaling
Origineel
Before we parted ways I heard the violins
Alone we danced while the storms rolled in
A little piece of mind for a troubled soul
That ain't prepared for a future unknown
But either way I'm on the line
For a lover's debt
And I don't even recognize the damage done
Yet
When love becomes the problem you just can't quit
It all piles up, sanity loses grip
Visions of the past make their way back 'round
We can't start over before we burn down
And either way you're on the line
Speaking of regret
But you don't even recognize the damage done
Yet
So I'll be waiting on the line
With the hope I'll get
To meet you in another life, with no damage done
Yet
Nederlandse vertaling
Voordat we uit elkaar gingen, hoorde ik de violen
Alleen dansten we terwijl de stormen binnenstroomden
Een stukje gemoedsrust voor een onrustige ziel
Dat is niet voorbereid op een onbekende toekomst
Maar hoe dan ook, ik ben aan de lijn
Voor de schuld van een minnaar
En ik herken de aangerichte schade niet eens
Toch
Als liefde het probleem wordt, kun je gewoon niet stoppen
Het stapelt zich allemaal op, het gezond verstand verliest de grip
Visioenen uit het verleden keren terug
We kunnen niet opnieuw beginnen voordat we afbranden
En hoe dan ook, je bent aan de lijn
Over spijt gesproken
Maar je herkent niet eens de schade die is aangericht
Toch
Ik wacht dus aan de lijn
Met de hoop dat ik het krijg
Om je in een ander leven te ontmoeten, zonder dat er schade is aangericht
Toch