Beschrijving
Het is alsof de lucht plotseling dikker en warmer wordt - en je weet niet meer of dat komt door liefde of door opwinding. Alles om je heen is gehuld in de tinten van de februari-zon: een beetje verdriet, een beetje hitte, en dat gevoel dat zelfs ademen je hindert, omdat daarin de naam van een ander persoon zit. Elke regel lijkt rechtstreeks uit het hart te komen, vermengd met smeekbeden en hardnekkige tederheid: “Laat God beslissen, maar laat je niet gaan”.
Dit is geen bekentenis, maar een bezwering in de taal van kussen en verwachtingen. Zo'n liefde die eigenlijk niet zou mogen gebeuren, maar toch gebeurd is. En nu klinkt zelfs de pijn ervan mooi, als een refrein dat maar niet wil eindigen.
Songtekst en vertaling
De songtekst van dit nummer is nog niet toegevoegd.