Beschrijving
In eerste instantie lijkt het gewoon duisternis en poëzie op de rand van de slaap. Maar hoe langer je luistert, hoe duidelijker het wordt: dit is een lied over hoe mooi alles wat ooit eeuwig leek, uiteenvalt. Over tederheid die vastzit in de modder van de realiteit en licht dat te kwetsbaar is om te overleven onder het gewicht van zijn eigen verwachtingen.
Elke regel lijkt door het water te fluisteren - over innerlijke rampen die stil plaatsvinden, zonder getuigen. En dat maakt het extra pijnlijk. In deze wereld, die we zelf bouwen om vervolgens weer te vernietigen, klinkt een vermoeide, bijna tedere bekentenis: het vuur was er, maar nu slaapt het onder lagen as.
Songtekst en vertaling
Origineel
A bud in the filth began to weep
The glow that was born too soft to keep
The cradle dissolved in a colorless flood
And no one could see it once was blood
Pure once, we bleed beneath the strain
Can shadows know the sorrow?
We build our worlds to break again
And dream of lost tomorrow
A voice we fake to make it heard
This sense becomes the shelter
To keep the seed
Our flame is lost beneath
Lost beneath
Our flame is lost beneath
Pure once, we bleed beneath the strain
Can shadows know the sorrow?
We build our worlds to break again
And dream of lost tomorrow
Nederlandse vertaling
Een knop in het vuil begon te huilen
De gloed die geboren werd, te zacht om te behouden
De wieg loste op in een kleurloze vloed
En niemand kon zien dat het ooit bloed was
Eén keer puur, bloeden we onder de spanning
Kunnen schaduwen het verdriet kennen?
We bouwen onze werelden om opnieuw te breken
En droom van de verloren morgen
Een stem die we faken om hem te laten horen
Dit gevoel wordt de schuilplaats
Om het zaad te behouden
Onze vlam gaat eronder verloren
Beneden verloren
Onze vlam gaat eronder verloren
Eén keer puur, bloeden we onder de spanning
Kunnen schaduwen het verdriet kennen?
We bouwen onze werelden om opnieuw te breken
En droom van de verloren morgen