Beschrijving
Soms beweegt er iets van binnen, alsof het ontwaakt na een lange winterslaap - stil, onzeker, maar volhardend. Er lijkt niets te gebeuren, maar het hart gedraagt zich al verdacht actief, alsof het per ongeluk is afgestemd op de frequentie ‘verliefdheid FM’. En je wilt iets zeggen - een woord, een glimlach, een hint - maar je tong raakt verstrikt in de wachtrij naar je hart.
Het is die toestand waarin zelfs de lucht betoverd lijkt en elke ‘hallo’ de hele wereld kan betekenen. De tijd dringt, de zee droogt op, en de moed blijft ergens hangen - misschien op het kruispunt tussen ‘zeggen’ en ‘wat als’. En toch heeft deze langzame kwelling zijn eigen schoonheid: het betekent dat het van binnen leeft, dat het hart nog steeds kan trillen, niet van de kou.
Uitgevoerd door Hedi Yunus
Scenario door Melli Goeslav en Hedi Yunus.
Uitvoerend producent: Muhammad Hanif Yuhadian
Producent: Haris Pranowo
Drums en programmering: Jessilardus Meits
Bas: Rishanda Singgih
Gitaar: Topan Abimanyu
Toetsen: Haris Pranowo
Strijkers: Ericson Jayanto en Haris Pranowo
Zang geproduceerd en bewerkt door Stefanus Adivibowo.
De zang is opgenomen in Bro's Studio, ontworpen door Aditya Bagus.
Mixage: Eko Sulistiyo
Mastering door Dimas Pradipta van Sum it! Studio
Regisseur: Muhammad Hanif Yuhadian
Cameraman: Muhammad Hanif Yuhadian.
Offline/online editor: Azhari Firman Syah
Kleurcorrectie: Azhari Firman Syah
Songtekst en vertaling
Origineel
I walked through the door with you.
The air was cold, but something about it felt like home somehow.
And I left my scarf there at your sister's house, and you've still got it in your drawer even now.
Oh, your sweet disposition and my wide eyed gaze.
We're singing in the car, getting lost upstate.
Autumn leaves falling down like pieces into place.
And I can picture it after all these days.
And I know it's long gone and that magic's not here no more.
And I might be okay, but I'm not fine at all. Oh.
'Cause there we are again on that little town street.
You almost ran the red 'cause you were looking over at me.
Wind in my hair, I was there. I remember it all too well.
Photo album on the counter. Your cheeks were turning red.
You used to be a little kid with glasses in a twin-sized bed.
And your mother's telling stories about you on the T-ball team.
You told me about your past, thinking your future was me.
And you were tossing me the car keys. Fuck the patriarchy. Key chain on the ground.
We were always skipping town.
And I was thinking on the drive down, "Any time now, he's gonna say it's love.
" You never called it what it was.
'Til we were dead and gone and buried.
Check the pulse and come back swearing it's the same after three months in the grave.
And then you wondered where it went to as I reached for you, but all I felt was shame, and you held my lifeless frame.
And I know it's long gone and there was nothing else I could do.
And I forget about you long enough to forget why I needed to.
'Cause there we are again in the middle of the night.
We're dancing 'round the kitchen in the refrigerator light.
Down the stairs, I was there. I remember it all too well.
And there we are again when nobody had to know.
You kept me like a secret, but I kept you like an oath.
Sacred prayer and we'd swear to remember it all too well.
Yeah.
Well, maybe we got lost in translation. Maybe I asked for too much.
But maybe this thing was a masterpiece 'til you tore it all up. Running scared, I was there.
I remember it all too well.
And you call me up again just to break me like a promise.
So casually cruel in the name of being honest.
I'm a crumpled up piece of paper lying here 'cause I remember it all, all, all.
They say all's well that ends well, but I'm in a new hell every time you double cross my mind.
You said if we had been closer in age maybe it would have been fine.
And that made me want to die. The idea you had of me, who was she?
A never needy, ever lovely jewel whose shine reflects on you.
Not weeping in a party bathroom. Some actress asking me what happened. You.
That's what happened. You.
You who charmed my dad with self-effacing jokes.
Sipping coffee like you're on a late night show.
But then he watched me watch the front door all night, willing you to come.
And he said, "It's supposed to be fun turning twenty-one.
" flights like I'm paralyzed by it.
I'd like to be my old self again, but I'm still trying to find it.
After plaid shirt days and nights when you made me your own. Now you mail back my things and I walk home alone.
But you keep my old scarf from that very first week 'cause it reminds you of innocence and it smells like me.
You can't get rid of it 'cause you remember it all too well, yeah.
'Cause there we are again when I loved you so.
Back before you lost the one real thing you've ever known.
It was rare, I was there. I remember it all too well.
Wind in my hair, you were there. You remember it all.
Down the stairs, you were there. You remember it all. It was rare, I was there.
I remember it all too well.
And I was never good at telling jokes, but the punchline goes, "I'll get older, but your lovers stay my age.
" From when your Brooklyn broke my skin and bones, I'm a soldier who's returning half her weight. And did the twin flame bruise paint you blue?
Just between us, did the love affair maim you, too?
'Cause in this city's barren cold, I still remember the first fall of snow and how it glistened as it fell.
I remember it all too well.
Just between us, did the love affair maim you all too well?
Just between us, do you remember it all too well?
Just between us, I remember it all too well. Just between us.
Down the stairs, I was there,
I was there. Down the stairs, I was there, I was there. Sacred friend, I was there,
I was there. It was rare, you remember it.
Wind in my hair, I was there, I was there.
Down the stairs, I was there, I was there. Sacred friend, I was there, I was there.
It was rare, you remember it.
Wind in my hair, I was there, I was there.
Down the stairs, I was there, I was there.
Sacred friend, I was there, I was there.
It was rare, you remember it.
Wind in my hair, I was there, I was there.
Down the stairs, I was there, I was there.
Sacred friend, I was there, I was there.
It was rare, you remember it.
Nederlandse vertaling
Ik liep samen met jou door de deur.
De lucht was koud, maar op de een of andere manier voelde het als thuis.
En ik heb mijn sjaal daar bij je zus laten liggen, en je hebt hem zelfs nu nog in je la liggen.
Oh, je lieve karakter en mijn grote ogen.
We zingen in de auto en verdwalen in de staat.
Herfstbladeren vallen als stukjes op hun plek.
En ik kan het me na al die dagen wel voorstellen.
En ik weet dat het al lang voorbij is en dat de magie er niet meer is.
En misschien gaat het wel goed met mij, maar met mij gaat het helemaal niet goed. Oh.
Want daar zijn we weer in dat kleine stadsstraatje.
Je reed bijna door rood omdat je naar mij keek.
Wind in mijn haar, ik was erbij. Ik herinner het mij maar al te goed.
Fotoalbum op de toonbank. Je wangen werden rood.
Vroeger was je een klein kind met een bril in een eenpersoonsbed.
En je moeder vertelt verhalen over jou in het T-ball-team.
Je vertelde me over je verleden, denkend dat ik jouw toekomst was.
En jij gooide mij de autosleutels toe. Fuck het patriarchaat. Sleutelhanger op de grond.
We sloegen altijd de stad over.
En onderweg dacht ik: "Elke keer zal hij zeggen dat het liefde is.
‘Je hebt het nooit genoemd zoals het was.
'Tot we dood waren en begraven.
Controleer de pols en kom terug met de vloek dat het na drie maanden in het graf hetzelfde is.
En toen vroeg je je af waar het heen ging toen ik naar je reikte, maar het enige wat ik voelde was schaamte, en je hield mijn levenloze lichaam vast.
En ik weet dat het al lang voorbij is en dat ik niets anders kon doen.
En ik vergeet je lang genoeg om te vergeten waarom dat nodig was.
Want daar zijn we weer midden in de nacht.
We dansen door de keuken in het koelkastlicht.
De trap af, daar was ik. Ik herinner het mij maar al te goed.
En daar zijn we weer, terwijl niemand het hoefde te weten.
Je hield mij als een geheim, maar ik hield jou als een eed.
Een heilig gebed en we zweren dat we het ons maar al te goed zullen herinneren.
Ja.
Misschien zijn we verdwaald in de vertaling. Misschien heb ik te veel gevraagd.
Maar misschien was dit ding een meesterwerk totdat je het allemaal verscheurde. Bang rennend, ik was daar.
Ik herinner het mij maar al te goed.
En je belt me nog een keer op, gewoon om me te breken, als een belofte.
Zo terloops wreed in naam van eerlijkheid.
Ik ben een verfrommeld stuk papier dat hier ligt, omdat ik het me allemaal, allemaal, allemaal herinner.
Ze zeggen dat alles goed is en goed afloopt, maar ik beland in een nieuwe hel elke keer als je in mijn gedachten opkomt.
Je zei dat als we qua leeftijd dichterbij waren geweest, het misschien prima zou zijn geweest.
En dat zorgde ervoor dat ik dood wilde. Het idee dat je van mij had, wie was zij?
Een nooit behoeftig, altijd mooi juweel waarvan de glans op jou reflecteert.
Niet huilen in een feestbadkamer. Een actrice vraagt me wat er is gebeurd. Jij.
Dat is wat er gebeurde. Jij.
Jij die mijn vader charmeerde met zichzelf wegcijferende grappen.
Koffie drinken alsof je in een late night show zit.
Maar toen zag hij hoe ik de hele nacht naar de voordeur keek, en hij wilde dat je kwam.
En hij zei: "Het moet leuk zijn om eenentwintig te worden.
"vluchten alsof ik erdoor verlamd ben.
Ik zou graag weer de oude willen zijn, maar ik probeer het nog steeds te vinden.
Na dagen en nachten met geruite overhemden toen jij mij de jouwe maakte. Nu stuur jij mijn spullen terug en loop ik alleen naar huis.
Maar je houdt mijn oude sjaal van die allereerste week, want hij doet je denken aan onschuld en hij ruikt naar mij.
Je kunt er niet vanaf komen, omdat je het je maar al te goed herinnert, ja.
Want daar zijn we weer toen ik zo van je hield.
Terug voordat je het enige echte ding verloor dat je ooit hebt gekend.
Het kwam zelden voor, ik was erbij. Ik herinner het mij maar al te goed.
Wind in mijn haar, jij was erbij. Je herinnert het je allemaal.
De trap af, daar was je. Je herinnert het je allemaal. Het kwam zelden voor, ik was erbij.
Ik herinner het mij maar al te goed.
En ik was nooit goed in het vertellen van grappen, maar de clou luidt: "Ik word ouder, maar jouw geliefden blijven mijn leeftijd.
'Vanaf het moment dat jouw Brooklyn mij kapot maakte, ben ik een soldaat die de helft van haar gewicht teruggeeft. En heeft de blauwe plek van de tweelingvlam je blauw geschilderd?
Even tussen ons: heeft de liefdesaffaire jou ook verminkt?
Want in de dorre kou van deze stad herinner ik me nog de eerste sneeuwval en hoe die glinsterde toen hij viel.
Ik herinner het mij maar al te goed.
Even tussen ons: heeft de liefdesaffaire je maar al te goed verminkt?
Even tussen ons, weet je het nog maar al te goed?
Even tussen ons, ik herinner het me maar al te goed. Gewoon tussen ons.
Beneden aan de trap was ik daar,
Ik was daar. De trap af, ik was daar, ik was daar. Heilige vriend, ik was daar,
Ik was daar. Het was zeldzaam, dat weet je nog.
Wind in mijn haar, ik was daar, ik was daar.
De trap af, ik was daar, ik was daar. Heilige vriend, ik was daar, ik was daar.
Het was zeldzaam, dat weet je nog.
Wind in mijn haar, ik was daar, ik was daar.
De trap af, ik was daar, ik was daar.
Heilige vriend, ik was daar, ik was daar.
Het was zeldzaam, dat weet je nog.
Wind in mijn haar, ik was daar, ik was daar.
De trap af, ik was daar, ik was daar.
Heilige vriend, ik was daar, ik was daar.
Het was zeldzaam, dat weet je nog.