Meer nummers van Adhitia Sofyan
Beschrijving
Soms lijkt het leven op een oceaan met een druppel cafeïne - het stormt, het kolkt, en je bent tegelijkertijd bang en lach je. Je wilt gewoon op je rug gaan liggen, naar de lucht kijken en toegeven: ja, ik heb geen idee waar ik heen drijf. Maar het is mooi. Maar je kunt de sterren zien.
In dit geluid zit de lichtheid van iemand die het beu is om iemand te zijn die zich correct gedraagt. Hij zoekt geen instructies meer voor zichzelf, maar ademt gewoon, vaart mee en is blij dat zijn hart nog steeds sneller kan kloppen - niet van angst, maar van het leven. Het is misschien niet allemaal duidelijk, maar het is wel oprecht. En dat is al halverwege de weg naar de kust.
Auteurs Alexandra Tech en Adhitiya Sofyan
Componist/arrangeur: Farrel Kahiono
Producent: Farrel Kahiono
Akoestische gitaren van Alexandra Tech en Arash Buana
Toetsen van Arash Buana en Farrel Kahyono
Drums van Robert Girsang
Alle andere instrumenten van Farrel Kahyono
Mixage en mastering door Ivan Gojaya in Roemahiponk.
Vocal coaching door Farrel Kahyono
Zang opgenomen door Farrell Kahiono in The Banyans.
Drums opgenomen in Dovalatos
Projectleider: Amelia Nefita
Social media manager: Aldora Maurellita
Creatief directeur EP: Amelia Nefita en Alexandra Tech
Ontwerp EP: Stefani Azali
Videograaf: Richard Arnaldi en Alexandra Tech
Editor: Richard Arnaldi
Songtekst en vertaling
Origineel
Some days,
I'd like to disassociate. In some ways,
I try to be someone else.
And I'm waiting for the waves to crash in, oh, oh.
And I'm praying, by thirty-something I won't drown and sink.
So love me or leave me.
Shores bedecked with many possibilities.
Sometimes it might get lonely.
But I don't care, adrenaline's a-rushing in my veins.
I see stars again.
Maybe I should call myself my own best friend. In love again.
In love again.
Confused of what the hell am I doing next.
Pull myself together with changes of the weather. Isn't it strange that I could see myself doing better?
I see stars again.
And I'm okay not knowing what the hell I'm doing next.
Yes, I know.
Life's one big confusion.
In many ways, you're forced to find out who you are.
And just maybe, we could let things unfold, oh oh.
And just maybe, it's the journey we're making so we'll learn.
Can you feel the ocean's call? The open sea and endless possibilities.
Sure, it'll get lonely.
But I don't care, adrenaline is rushing through my veins.
I see stars again.
Maybe I should call myself my own best friend. In love again.
In love again.
Confused of what the hell am I doing next.
Pull myself together with changes of the weather. Isn't it strange that I could see myself doing better?
I see stars again.
And I'm okay not knowing what the hell I'm doing next.
-Oh yeah. -Whoa oh oh oh oh.
-Oh yeah. -Whoa oh oh oh oh.
-Oh yeah.
-Whoa oh oh oh oh yeah.
Nederlandse vertaling
Sommige dagen,
Ik zou graag willen dissociëren. In sommige opzichten
Ik probeer iemand anders te zijn.
En ik wacht tot de golven naar binnen storten, oh, oh.
En ik bid dat ik tegen mijn dertigste niet zal verdrinken en zinken.
Dus hou van me of verlaat me.
Oevers vol met vele mogelijkheden.
Soms kan het eenzaam worden.
Maar het kan me niet schelen, de adrenaline stroomt door mijn aderen.
Ik zie weer sterren.
Misschien moet ik mezelf mijn eigen beste vriend noemen. Opnieuw verliefd.
Opnieuw verliefd.
Verward over wat ik in vredesnaam nu ga doen.
Trek mezelf bij elkaar met veranderingen in het weer. Is het niet vreemd dat ik mezelf het beter zag doen?
Ik zie weer sterren.
En ik vind het prima dat ik niet weet wat ik hierna ga doen.
Ja, ik weet het.
Het leven is één grote verwarring.
In veel opzichten word je gedwongen erachter te komen wie je bent.
En misschien kunnen we de dingen zich laten ontvouwen, oh oh.
En heel misschien is het de reis die we maken, zodat we zullen leren.
Voel jij de roep van de oceaan? De open zee en eindeloze mogelijkheden.
Zeker, het zal eenzaam worden.
Maar het maakt mij niet uit, de adrenaline stroomt door mijn aderen.
Ik zie weer sterren.
Misschien moet ik mezelf mijn eigen beste vriend noemen. Opnieuw verliefd.
Opnieuw verliefd.
Verward over wat ik in vredesnaam nu ga doen.
Trek mezelf bij elkaar met veranderingen in het weer. Is het niet vreemd dat ik mezelf het beter zag doen?
Ik zie weer sterren.
En ik vind het prima dat ik niet weet wat ik hierna ga doen.
-O ja. -Wauw oh oh oh oh.
-O ja. -Wauw oh oh oh oh.
-O ja.
-Wauw oh oh oh oh ja.