Boom Bada Bada

Liefde klinkt soms als een gekke hartstroom - boom bada bada - en het is niet meer duidelijk of het vreugde is of een lichte duizeligheid. Het lijkt allemaal zo simpel: twee mensen, een beetje muziek, een beetje gekkigheid, maar in deze simpele woorden schuilt een hele tuin, gegroeid uit één blik. Waar eerst een gewone madeliefje stond, bloeit nu ineens iets groots en levendigs, iets wat niet in je hoofd past.

Het lijkt alsof hij niet over gevoelens praat, maar over fysica - wanneer bij een ontmoeting de lucht lichter wordt, gedachten transparanter worden en alle ‘sorry's’ sneller oplossen dan suiker in thee. Alles is oprecht tot op het belachelijke af: als een bekentenis, geschreven tussen de regels van een schrift tijdens de pauze. En dat geeft een warm gevoel - want misschien klinkt geluk wel echt zo: luid, onhandig en met een lichte echo van “oo la la la la”.