Beschrijving
Zang: Luka Maxim
Zang: Kata Roza
Muzikaal leider: Florian Arndt
Producent: Florian Arndt
Componist: Kata Rosa
Componist: Luka Maxim
Componist: Florian Arndt
Tekstschrijver: Kata Rosa
Tekstschrijver: Luka Maxim
Tekstschrijver: Janne Grön
Songtekst en vertaling
Origineel
Fühlte mich wie ein Fehler.
Niemand, der mich gesehen hat.
Der Mensch im Spiegel nichts wert.
Das hätte vieles erklärt von dem, was ich so erlebt hab.
Hinter all meinen Mauern wollte ich nur Vertrauen haben.
Jemand, der alles sieht und auch den Feind in mir liebt. Durch meine
Down-Phasen.
Mein Koffer so schwer. Trägst ihn locker vor dir her.
Muss endlich nicht mehr suchen.
Mit dir ist dieses Leben auf einmal leicht. Muss nicht mehr nach dir rufen.
Nach endlos langen Wegen hörst du mich schreien.
Du und ich sind eins. Oh.
Du und ich sind eins.
Oh.
Du und ich sind eins.
War mein eigener Gegner, der allein unterwegs war.
Hab in der Stille gemerkt, ich trag ein Schild ohne Schwert, mit dem ich mich kaum bewegt hab.
Denn wenn mir jemand zu nahe kam, ging ich zurück an den Anfang.
Wollt nicht, dass irgendwer spürt, hinter verschlossenen Türen will ich es eigentlich warm haben.
Mein Koffer so schwer.
Trägst ihn locker vor dir her.
Muss endlich nicht mehr suchen.
Mit dir ist dieses Leben auf einmal leicht.
Muss nicht mehr nach dir rufen.
Nach endlos langen Wegen hörst du mich schreien.
Du und ich sind eins.
Oh.
Du und ich sind eins.
Oh.
Muss endlich nicht mehr suchen.
Mit dir ist dieses Leben auf einmal leicht. Muss nicht mehr nach dir rufen.
Nach endlos langen Wegen hörst du mich schreien. Du und ich sind eins.
Oh.
Du und ich sind eins. Oh.
Du und ich sind eins.
Du und ich. Du und ich.
Du und ich sind eins.
Nederlandse vertaling
Het voelde als een vergissing.
Niemand die mij heeft gezien.
De persoon in de spiegel is waardeloos.
Dat zou veel hebben verklaard van wat ik heb meegemaakt.
Achter al mijn muren wilde ik gewoon vertrouwen hebben.
Iemand die alles ziet en zelfs de vijand in mij liefheeft. Via de mijne
Fasen naar beneden.
Mijn koffer zo zwaar. Draag hem losjes voor u.
Eindelijk hoef je niet meer te zoeken.
Met jou is dit leven plotseling gemakkelijk. Ik hoef niet meer voor je te bellen.
Na eindeloos lange wandelingen hoor je mij schreeuwen.
Jij en ik zijn één. Oh.
Jij en ik zijn één.
Oh.
Jij en ik zijn één.
Was mijn eigen tegenstander, alleen op reis.
Ik merkte in de stilte dat ik een schild zonder zwaard droeg en dat ik er nauwelijks mee bewoog.
Want als iemand te dicht bij mij kwam, ging ik terug naar het begin.
Ik wil niet dat iemand het gevoel krijgt dat ik het eigenlijk warm wil hebben achter gesloten deuren.
Mijn koffer zo zwaar.
Draag hem losjes voor u.
Eindelijk hoef je niet meer te zoeken.
Met jou is dit leven plotseling gemakkelijk.
Ik hoef niet meer voor je te bellen.
Na eindeloos lange wandelingen hoor je mij schreeuwen.
Jij en ik zijn één.
Oh.
Jij en ik zijn één.
Oh.
Eindelijk hoef je niet meer te zoeken.
Met jou is dit leven plotseling gemakkelijk. Ik hoef niet meer voor je te bellen.
Na eindeloos lange wandelingen hoor je mij schreeuwen. Jij en ik zijn één.
Oh.
Jij en ik zijn één. Oh.
Jij en ik zijn één.
Jij en ik. Jij en ik.
Jij en ik zijn één.