Beschrijving
Soms klinkt zelfs de lente triest. Wanneer bloemen te vroeg bloeien en de wind fluistert wat niet meer terug te halen is. Alles om ons heen leeft, straalt, gaat vooruit, maar van binnen blijft er iets onbeweeglijk achter - als de schaduw van iemand die er niet meer is.
Dit is een lied over een mooie herinnering, niet over verlies. Er is geen wanhoop in te vinden, alleen stille dankbaarheid voor de warmte die ooit werd gegeven. Het ruikt naar regen na een lange winter en klinkt als het ritselen van bloemblaadjes die op je hand vallen. Alles gaat voorbij, maar tederheid is hardnekkig. Ze vindt altijd een manier om weer tot bloei te komen.
Songtekst en vertaling
Origineel
涙 こぼしても 汗にまみれた笑顔の中じゃ
誰も気付いてはくれない
だから あなたの涙を僕は知らない
絶やす事無く 僕の心に 灯されていた
優しい明かりは あなたがくれた 理由なき愛のあかし
柔らかな日だまりが包む 背中に ポツリ 話しかけながら
いつかこんな日が来る事も
きっと きっと きっと わかってたはずなのに
消えそうに 咲きそうな 蕾が 今年も僕を待ってる
掌じゃ 掴めない 風に踊る花びら
立ち止まる肩にヒラリ
上手に乗せて 笑って見せた あなたを思い出す 一人
ビルの谷間に 埋もれた夢も いつか芽吹いて
花を咲かすだろう 信じた夢は 咲く場所を選ばない
僕等この街に落とされた影法師 みんな 光を探して
重なり合う時の流れも
きっと きっと きっと 追い越せる日が来るさ
風のない 線路道 五月の美空は 青く寂しく
動かない ちぎれ雲 いつまでも浮かべてた
どこにも もう戻れない
僕のようだと ささやく風に キラリ舞い落ちてく 涙
散り際に もう一度 開く花びらは あなたのように
聴こえない 頑張れを 握った両手に 何度もくれた
消えそうに 咲きそうな 蕾が 今年も僕を待ってる
今もまだ 掴めない あなたと描いた夢
立ち止まる 僕のそばで
優しく開く 笑顔のような 蕾を探してる 空に
Nederlandse vertaling
Zelfs als ik tranen vergiet, is mijn glimlach bedekt met zweet
niemand zal het merken
Daarom ken ik je tranen niet
Het werd in mijn hart aangestoken zonder uit te doven.
Het zachte licht dat je mij gaf is een bewijs van liefde zonder reden
Het zachte zonlicht wikkelt zich om mijn rug terwijl ik met je praat.
Een dag als deze zal ooit komen
Zeker, zeker, zeker, ik had het moeten weten
De knoppen die op het punt staan te verdwijnen en te bloeien wachten ook dit jaar op mij.
Bloemblaadjes dansen in de wind die ik niet met mijn handpalmen kan vastpakken
Ik krimp ineen naar je schouders als je stopt
Ik ben de enige die zich jou herinnert die mij goed droeg en glimlachte.
De dromen die begraven liggen in de vallei tussen de gebouwen zullen op een dag ontkiemen
De dromen waarin ik geloofde zullen bloeien, ongeacht waar ze bloeien.
Wij zijn allemaal schaduwbeoefenaars die in deze stad zijn geworpen, op zoek naar het licht.
De stroom van tijd die elkaar overlapt
Zeker, zeker, zeker, de dag zal komen dat we je kunnen inhalen
Op een windstille spoorweg is de prachtige meilucht blauw en eenzaam.
De onbeweeglijke, gescheurde wolken zweefden voor altijd
Ik kan nergens meer terug
Als je net als ik bent, zal de fluisterende wind je tranen laten vallen.
De bloemblaadjes die aan het einde van de herfst nog een keer bloeien, zijn net als jij.
Ik kan je niet horen, maar er is mij verteld dat ik keer op keer mijn best moet doen in mijn handen.
De knoppen die op het punt staan te verdwijnen en te bloeien wachten ook dit jaar op mij.
Ik kan de droom die ik met jou tekende nog steeds niet bevatten
Stop naast mij
Ik ben op zoek naar een knop die zachtjes opengaat als een glimlach in de lucht