Meer nummers van Soleá Morente
Meer nummers van La Casa Azul
-
LA GENT DE LA MEDITERRÀNIA La Fúmiga, Abril., Andreu Valor, Arde Bogotá, Aspencat, Auxili, Cactus, Dani Miquel, Doctor Prats, El Diluvi, El Tio La Careta, Els Amics De Les Arts, Els Catarres, ESTHER, En Tol Sarmiento, Figa Flawas, Ginestà, Jonatan Penalba, La Casa Azul, La Gossa Sorda, Adrià Salas, LA XICA, Malifeta, Nebulossa, Miki Núñez, Mireia Vives, NAINA, OR (O-ERRA), Pep Gimeno Botifarra, Romàntic Dimoni, Quinto, Samantha, Sandra Monfort, Suu, Tardor, Tesa, The Tyets, VADEBO
Beschrijving
In eerste instantie klinkt het allemaal als een verslag van een breuk: de liefde barst, de glimlach verdwijnt, het hart verandert in een opslagplaats voor scherven. Het tafereel lijkt zo uit een oude theateraffiche te komen: geen drama, maar een vermoeiende vaudeville, waarin de acteurs hun tekst en rollen vergeten. Maar in plaats van een tragisch einde verschijnt er plotseling een vreemde lichtheid - zoals na een nachtelijke regenbui, wanneer de lucht nog naar onweer ruikt, maar je al zin hebt om uit te ademen.
Uit bitterheid ontstaat een ritueel - nog een drankje inschenken, proosten op mislukkingen en lachen om je eigen naïeve heldhaftigheid. Het lied verandert de pijn in een collectieve toast: op de fouten, op de valpartijen, op het feit dat zelfs de somberste tuinen ooit weer tot nieuw leven komen. Triest, luidruchtig, bevrijdend - alsof je de vrijheid viert op de ruïnes van je illusies.
Songtekst en vertaling
Origineel
Ella fue perdiendo la alegría que sentía
Cada vez que estaba junto a mí
Se fue borrando la sonrisa que lucía
Cuando imaginaba el porvenir
El frenesí y el fuego abrasador
Se fueron apagando sin explicación
Y mientras yo seguía amando solo
Distraído con locura y determinación
Él se alejaba de mi lado, lentamente desganado
Y no lo vi venir
Se convertía trasnochado
Nuestro amor desenfrenado en triste vodevil
Y luego todo se precipitó
Volvieron los fantasmas y la confusión
Brotaron sus mentiras y una a una
Se clavaron en mi mutilado corazón
Vamos a olvidar esta amargura
Nuestra pena más profunda
Vamos a por otra ronda más
Vamos a brindar por los fracasos
Por los golpes y rechazos
Sí, vamos a olvidar
(¡Vamos!) A olvidar
Que nuestra alegría la arrancaron de raíz
Que solo dejaron la desdicha en el jardín
Que el último anhelo se fue con el viento y lo vieron morir
Qué estúpido fui
Por pensar que la estaba atrapando
Qué pobre infeliz
Por creerme patrón siendo esclavo
No sé cómo pude permitir
Solo era veneno para mí
Quebraba mis sueños, hurgaba en mi alma
Yo juro que no lo vi
Vamos a olvidar esta amargura
Nuestra pena más profunda
Vamos a por otra ronda más
Vamos a brindar por los fracasos
Por los golpes y rechazos
Sí, vamos a olvidar
(¡Vamos!) A olvidar
Que nuestra alegría la arrancaron de raíz
Que solo dejaron la desdicha en el jardín
Que el último anhelo se fue con el viento y lo vieron morir
(¡Vamos!) A olvidar
Brindemos por todo lo que queda por vivir
Por ver las estrellas que relucen desde aquí
Por cada mirada que rompa la calma y nos haga sentir
(¡Vamos!) A olvidar
Lala-lala-lala-lala-lalari
Lala-lala-lala-lala-lalari
Lala-lala-lala-lala-lalari
Nederlandse vertaling
Ze verloor de vreugde die ze voelde
Elke keer dat je naast me was
De glimlach die hij droeg verdween
Toen ik me de toekomst voorstelde
De razernij en het brandende vuur
Zonder uitleg gingen ze weg
En terwijl ik alleen bleef liefhebben
Afgeleid door waanzin en vastberadenheid
Hij liep van mijn zijde weg, langzaam lusteloos
En ik zag het niet aankomen
Het werd muf
Onze ongebreidelde liefde in trieste vaudeville
En toen viel alles uit elkaar
De geesten en verwarring keerden terug
Hun leugens kwamen één voor één naar voren
Ze bleven in mijn verminkte hart steken
Laten we deze bitterheid vergeten
Ons diepste verdriet
Laten we nog een ronde gaan
Laten we proosten op mislukkingen
Voor de klappen en afwijzingen
Ja, laten we het vergeten
(Laten we gaan!) Om te vergeten
Dat onze vreugde werd ontworteld
Dat ze alleen maar ongeluk in de tuin achterlieten
Dat het laatste verlangen met de wind meeging en ze hem zagen sterven
Hoe dom was ik
Omdat ik dacht dat ik haar in de val lokte
Wat een arme ongelukkigen
Omdat je geloofde dat ik een meester was terwijl ik een slaaf was
Ik weet niet hoe ik het kon toestaan
Voor mij was het gewoon vergif
Het verbrak mijn dromen, het drong door tot in mijn ziel
Ik zweer dat ik het niet heb gezien
Laten we deze bitterheid vergeten
Ons diepste verdriet
Laten we nog een ronde gaan
Laten we proosten op mislukkingen
Voor de klappen en afwijzingen
Ja, laten we het vergeten
(Laten we gaan!) Om te vergeten
Dat onze vreugde werd ontworteld
Dat ze alleen maar ongeluk in de tuin achterlieten
Dat het laatste verlangen met de wind meeging en ze hem zagen sterven
(Laten we gaan!) Om te vergeten
Laten we proosten op alles wat nog te leven valt
Om de sterren te zien die vanaf hier schijnen
Voor elke look die de rust doorbreekt en ons laat voelen
(Laten we gaan!) Om te vergeten
Lala-lala-lala-lala-lalari
Lala-lala-lala-lala-lalari
Lala-lala-lala-lala-lalari