Beschrijving
Het is ongemakkelijk binnen de muren van dit ‘herenhuis’ - er is te veel stilte, die zwaarder weegt dan welk geschreeuw dan ook. Elke regel klinkt als een stap door lege kamers, waar het stof herinneringen verzamelt aan wat hier ooit leefde. Het lichaam voelt oud aan, niet vanwege de jaren, maar omdat de zwaarte van de herinneringen op de schouders drukt.
Woorden worden raadsels, waarin meer leegte dan antwoorden zit. “Wie ben je?” - een vraag die geen antwoord zoekt, maar alleen de deur naar twijfel verder opent. Een droog blad op de deurklink, sporen van water in de gang - kleine dingen die symbolen worden van hele verloren werelden.
In deze muziek wordt vreugde beloofd, maar die is onderweg verloren gegaan. Wat overblijft is alleen de vreemde schoonheid van het verval - een schoonheid waarvan je je tegelijkertijd wilt afwenden en nog even wilt blijven kijken.
Visuele effecten en kleurplaten: Elijah Seger
Songtekst en vertaling
Origineel
Murder my body.
Infusation,
I can't stand it.
Murder,
I follow the trail of lights back to you.
I went too far.
Murder, you speak the language with no questions. I look back at you.
Who are -you?
-You're the only one here.
Who are -you? -Follow the trail.
Who are you?
This may be -my final words. -Murder,
I place my bet on a future that we call joy.
You're being broken.
Yeah, you're broken.
Nederlandse vertaling
Vermoord mijn lichaam.
Infusie,
Ik kan er niet tegen.
Moord,
Ik volg het lichtspoor terug naar jou.
Ik ging te ver.
Moord, jij spreekt de taal zonder vragen. Ik kijk terug naar jou.
Wie ben je?
-Jij bent de enige hier.
Wie ben je? -Volg het pad.
Wie ben je?
Dit kunnen mijn laatste woorden zijn. - Moord,
Ik gok op een toekomst die we vreugde noemen.
Je wordt gebroken.
Ja, je bent gebroken.