Meer nummers van Аманит
Beschrijving
Uitgebracht: 18 augustus 2022
Songtekst en vertaling
Origineel
Куда пропал тот взгляд наивно-детский?
Далекие года, район советский
И все этапы твоей роли сольной
Хранит фотоальбом на антресоли
Куда пропал тот взгляд наивно-детский?
Далекие года, район советский
И все этапы твоей роли сольной
Хранит фотоальбом на антресоли
Эпохи уходящий символ
Я не знаю, может суть в том
Где бы нас там не носило
Мы все равно вернемся в свой дом
Забери меня быстрей домой
Забери меня с собой, куда-то за той
Потерявшейся в годах чистой простотой
Утопающей в плодах вечною весной
Куда пропал тот взгляд наивно-детский?
Далекие года, район советский
И все этапы твоей роли сольной
Хранит фотоальбом на антресоли
Куда пропал тот взгляд наивно-детский?
Далекие года, район советский
И все этапы твоей роли сольной
Хранит фотоальбом на антресоли
Дали манят, в эти дали мой
Путь мой пролегает, я иду к себе домой
Пусть тернистой, непростой, узкою тропой
Начинаю все с нуля, как библейский Ной
Забери меня быстрей домой
Забери меня с собой, куда-то за той
Потерявшейся в годах чистой простотой
Утопающей в плодах вечною весной
Пусть немало утекло воды
Но это не выкинуть из головы
Все те года рассеялись, как дым
Но глубоко внутри остался молодым
И пусть тут вокруг - всё уже не то
Старый двор зарос, крошится бетон
Я узнаю легко из миллиона мест
То место, что я называю - дом
Nederlandse vertaling
Waar is die naïeve kinderlijke blik gebleven?
Verre jaren, Sovjetdistrict
En alle stadia van je solorol
Slaat een fotoalbum op op de tussenverdieping
Waar is die naïeve kinderlijke blik gebleven?
Verre jaren, Sovjetdistrict
En alle stadia van je solorol
Slaat een fotoalbum op op de tussenverdieping
Uitgaand tijdperk symbool
Ik weet het niet, misschien is dat het punt
Waar het ons ook heen brengt
We zullen nog steeds terugkeren naar ons huis
Breng mij snel naar huis
Neem me mee, ergens verder dan dat
Verloren in jaren van pure eenvoud
Verdrinken in de vruchten van de eeuwige lente
Waar is die naïeve kinderlijke blik gebleven?
Verre jaren, Sovjetdistrict
En alle stadia van je solorol
Slaat een fotoalbum op op de tussenverdieping
Waar is die naïeve kinderlijke blik gebleven?
Verre jaren, Sovjetdistrict
En alle stadia van je solorol
Slaat een fotoalbum op op de tussenverdieping
De afstanden lonken, deze afstanden zijn van mij
Mijn pad loopt, ik ga naar mijn huis
Laat het netelige, moeilijke, smalle pad
Ik begin alles vanaf nul, zoals de bijbelse Noach
Breng mij snel naar huis
Neem me mee, ergens verder dan dat
Verloren in jaren van pure eenvoud
Verdrinken in de vruchten van de eeuwige lente
Laat veel water onder de brug stromen
Maar je krijgt het niet uit je hoofd
Al die jaren zijn als rook verdwenen
Maar diep van binnen bleef ik jong
En ook al is alles hier in de buurt niet hetzelfde
De oude tuin is overwoekerd, het beton brokkelt af
Ik herken gemakkelijk van een miljoen plaatsen
De plek die ik mijn thuis noem