Сберегу

Het licht van de lantaarns, de nacht en het gevoel dat de wereld kan worden behouden als je iemands hand vasthoudt. De woorden klinken hier als eden en beloften, maar niet als zware, maar als fluisteringen op muziek - over het feit dat zelfs als alles om je heen instort, er twee zijn die de leegte zullen vullen en het belangrijkste zullen behouden.

Dit lied gaat niet over een sprookje, maar over redding in het eenvoudige: iemand kwam op het moment dat alles instortte en bleef gewoon. In het lied schittert de witte jurk en klinkt het warme “nu ben je van mij” - niet als bezit, maar als een langverwacht thuis. De muziek omhult je als het licht van een lantaarn in het donker: zacht, zelfverzekerd, alsof de wereld echt niet ten onder zal gaan.