Meer nummers van Maria Rodés
Beschrijving
Op de speelplaats lijkt alles hetzelfde: de schommels kraken, de zandbak zit vol met speelgoed van anderen, volwassenen kijken elkaar lusteloos aan. Maar binnen dit alledaagse plaatje klopt stilletjes een geheim - de ongedeelde herinnering aan een nacht die de een is vergeten en de ander nu letterlijk met zich meedraagt. De hele wereld om hen heen gaat gewoon door op de gebruikelijke manier, terwijl in haar buik een klein wonder groeit, volkomen onverschillig voor het uitblijven van beloften en telefoontjes.
Dit is geen verhaal over geluk met z'n tweeën, maar eerder over stille vreugde ondanks alles. Over hoe eenzaamheid op een bankje tussen vreemde gezinnen een bron van nieuwe kracht kan worden. Wanneer de bitterheid verdwijnt en plaats maakt voor een vreemde rust: het maakt niet uit of iemand zich die avond herinnert. Het belangrijkste is dat er een eigen kleine kosmos is ontstaan.
Songtekst en vertaling
Origineel
Tú me dijiste que vendrías al parque, pero fui sola.
Me quedé sola con esos niños y con sus madres, y con sus padres también.
Sé que ya no te acuerdas de mí, que ni me reconoces, no soy nadie para ti.
Pero está creciendo una ilusión, el fruto de esa noche contigo dentro de mí.
No conozco a tu familia, ni a tus amigos, ni a tu novia.
Quizá fuera una de esas madres mirando ausente en el parque.
Sé que ya no te acuerdas de mí, que ni me reconoces, no soy nadie para ti.
Pero está creciendo una ilusión, el fruto de esa noche contigo dentro de mí.
No sé si lo que voy a decir te va a dar igual o te va a confundir, pero me hace tan feliz ver lo que llevo dentro.
Hay un milagro en mí.
Nederlandse vertaling
Je zei dat je naar het park zou komen, maar ik ging alleen.
Ik bleef alleen achter met die kinderen en hun moeders, en ook met hun vaders.
Ik weet dat je me niet meer herinnert, dat je me niet eens herkent, ik ben niemand voor je.
Maar er groeit een illusie, de vrucht van die nacht met jou in mij.
Ik ken je familie, je vrienden of je vriendin niet.
Misschien was zij een van die moeders die afwezig in het park staarden.
Ik weet dat je me niet meer herinnert, dat je me niet eens herkent, ik ben niemand voor je.
Maar er groeit een illusie, de vrucht van die nacht met jou in mij.
Ik weet niet of wat ik ga zeggen belangrijk voor je zal zijn of je in verwarring zal brengen, maar het maakt me zo blij om te zien wat ik in me heb.
Er schuilt een wonder in mij.