Meer nummers van Mala Rodríguez
Beschrijving
Componist, zanger, auteur: Mala Rodriguez
Producent: Andres Campo
Auteur, componist: Rene David Cano Rios (Bulnen)
Componist: Juan David Molina (Tuny D)
Auteur: Andrea Dury
Auteur: Eudis Ruiz
Songtekst en vertaling
Origineel
Una cascabel no me deja de joder.
Me busca, sí encuentra, no sale así entra. Veneno y yo miedo. Uh, uh, yeah.
Cansada de la calle.
Ahora solo quiero amor de verdad. Ay, por favor, no me falles.
Prefiero no volver a empezar. Cansada de la calle.
Ahora solo quiero amor de verdad. Ay, por favor, no me falles.
Prefiero no volver a empezar.
Cansada del pogo, del desacato, de tanto gato bonito, de tantas citas que saben a poco, de tanto juego que acaban en na', de tanta foto, de tanto hablar, de tanto toca, de tanta vuelta en la moto como dos locos, sin casco, sin cuarto, sin coco, sin tener nunca donde ya parar.
Esos silencios a hora temprana, despedida arriesgada. Después de tanta saliva, explicaciones no sirven de na'.
No recibe mis llamadas y yo sigo mojada. Volveré a ese lugar y haré otra salvada.
Una más, no pasa na'.
Antes de dar una vueltita y olvidar lo que fue perfecto sin decirnos hasta ahorita. No sé si estoy prepará, pero acepto una jugada.
Amor y odio es lo que da. Amor y odio es lo que quita. Nadie quiere la verdad.
Preferimos la bendita. ¿Hasta cuándo durará?
No te esperes, que es bien bonita la ilusión de tener algo que desaparecerá. Volveré a ese lugar y haré otra salvada.
Sin sangre en las venas me volví más buena. No digo más nada, que luego eso quema.
Canciones, poemas y lunas llenas. Mi mamá me dijo: "No corras, que luego se olvidan de ti".
El silencio se apodera de mi forma de vivir. Cansada de la calle.
Nederlandse vertaling
Een rammelaar blijft me lastig vallen.
Hij zoekt mij, hij vindt mij wel, hij komt er niet uit op de manier waarop hij binnenkomt. Vergif en ik zijn bang. Eh, eh, ja.
Moe van de straat.
Nu wil ik gewoon echte liefde. O, laat mij alsjeblieft niet in de steek.
Ik begin liever niet opnieuw. Moe van de straat.
Nu wil ik gewoon echte liefde. O, laat mij alsjeblieft niet in de steek.
Ik begin liever niet opnieuw.
Moe van de pogo, van het gebrek aan respect, van zoveel mooie katten, van zoveel dates die waardeloos zijn, van zoveel spelen dat op niets uitloopt, van zoveel foto's, van zoveel praten, van zoveel aanrakingen, van zoveel ritjes op de motor als twee gekke mensen, zonder helm, zonder kamer, zonder kokosnoot, zonder ooit een plek te hebben om te stoppen.
Die stiltes op een vroeg uur, een riskant afscheid. Na zoveel speeksel heeft uitleg geen zin.
Hij ontvangt mijn telefoontjes niet en ik ben nog steeds nat. Ik ga terug naar die plek en maak nog een redding.
Nog één, er gebeurt niets.
Voordat we een wandeling gingen maken en vergaten wat perfect was zonder het ons tot nu toe te vertellen. Ik weet niet of ik er klaar voor ben, maar ik accepteer een zet.
Liefde en haat is wat geeft. Liefde en haat is wat wegneemt. Niemand wil de waarheid.
Wij geven de voorkeur aan de gezegende. Hoe lang zal het duren?
Wacht niet, de illusie dat je iets hebt dat zal verdwijnen is erg leuk. Ik ga terug naar die plek en maak nog een redding.
Zonder bloed in mijn aderen werd ik beter. Geen probleem meer, dat is wat u zegt.
Liederen, gedichten en volle manen. Mijn moeder zei tegen mij: "Niet wegrennen, later vergeten ze je."
Stilte neemt mijn manier van leven over. Moe van de straat.