Beschrijving
Een brief die zonder envelop is gebleven. Met een datum die in een hoekje van een notitieboekje is geschreven en een melancholie die samen met de avondstilte binnensluipt. Elk woord klinkt alsof het wordt gedicteerd door een lege kamer - dezelfde kamer waar ooit een luidruchtige groep mensen bijeenkwam, en waar nu alleen nog de echo van andermans herinneringen weerklinkt.
Er zit zowel tederheid als een lichte onhandigheid in deze regels: misschien leeft de geadresseerde al lang een ander leven, met kinderen, nieuwe gewoontes en ontbijtjes, terwijl de schrijver nog steeds een oude cassette uit de jaren negentig in zijn handen houdt. En toch gaat de brief koppig verder, zonder om een antwoord te vragen, maar stiekem hopend op een regel terug - al is het maar een smiley of een stukje zin.
Herinneringen aan de nacht in de “cabaña del turmo” klinken als een refrein, als een wachtwoord in een vergeten club: ooit lachten ze allemaal samen, maar nu lijkt het gelach te zijn vervangen door stilte. En het enige wat overblijft, is te erkennen: mensen veranderen. Maar hoe zoet is het soms om een oude melodie te vinden, om weer te voelen wie er ‘voorheen’ waren.
Songtekst en vertaling
Origineel
20 de abril del 90
Hola Chata, ¿cómo estás?
¿Te sorprende que te escriba?
Tanto tiempo, es normal
Pues es que estaba aquí solo
Me había puesto a recordar
Me entró la melancolía
Y te tenía que hablar
¿Recuerdas aquella noche en la cabaña del Turmo?
Las risas que nos hacíamos antes todos juntos
Hoy no queda casi nadie de los de antes
Y los que hay han cambiado
Han cambiado, sí
Pero bueno, ¿tú qué tal?, di
Lo mismo hasta tienes críos
¿Qué tal te va con el tío ese?
Espero sea divertido
Yo, la verdad, como siempre
Sigo currando en lo mismo
La música no me cansa
Pero me encuentro vacío
¿Recuerdas aquella noche en la cabaña del Turmo?
Las risas que nos hacíamos antes todos juntos
Hoy no queda casi nadie de los de antes
Y los que hay, han cambiado
Han cambiado, uh
Bueno, pues ya me despido
Si te mola, me contestas
Espero que mis palabras
Desordenen tu conciencia
Pues nada chica, lo dicho
Hasta pronto, si nos vemos
Yo sigo con mis canciones
Y tú sigue con tus sueños
¿Recuerdas aquella noche en la cabaña del Turmo?
Las risas que nos hacíamos antes todos juntos
Hoy no queda casi nadie de los de antes
Y los que hay han cambiado
Han cambiado, sí
Nederlandse vertaling
20 april 90
Hallo Chata, hoe gaat het?
Ben je verrast dat ik je schrijf?
Zo lang is het normaal
Nou, ik was hier alleen
Ik begon het me te herinneren
melancholie kwam over mij heen
En ik moest met je praten
Herinner je je die nacht in de Turmo-hut nog?
De lach die we vroeger allemaal samen maakten
Tegenwoordig is er bijna niemand meer over van degenen van vroeger
En de bestaande zijn veranderd
Ze zijn veranderd, ja
Maar goed, hoe gaat het?, zeg
Hetzelfde, zelfs als je kinderen hebt
Hoe gaat het met die kerel?
Ik hoop dat het leuk is
Ik, de waarheid, zoals altijd
Ik ben nog steeds met hetzelfde bezig
Muziek vermoeit mij niet
Maar ik merk dat ik leeg ben
Herinner je je die nacht in de Turmo-hut nog?
De lach die we vroeger allemaal samen maakten
Tegenwoordig is er bijna niemand meer over van degenen van vroeger
En de bestaande zijn veranderd
Ze zijn veranderd, hè
Nou, ik neem nu afscheid.
Als je het leuk vindt, antwoord mij dan
Ik hoop dat mijn woorden
Breng uw geweten in verwarring
Nou niets meisje, wat ik zei
Tot snel, als we je zien
Ik ga verder met mijn liedjes
En jij gaat door met je dromen
Herinner je je die nacht in de Turmo-hut nog?
De lach die we vroeger allemaal samen maakten
Tegenwoordig is er bijna niemand meer over van degenen van vroeger
En de bestaande zijn veranderd
Ze zijn veranderd, ja