Meer nummers van CRO
Beschrijving
Auteur: CRO
Componist: Felix Göppel
Componist: Jean-Pierre Decerf
Componist: Gerard Zajd
Songtekst en vertaling
Origineel
Jeder Anfang endet irgendwann.
Doch irgendwann kam viel zu schnell, viel zu viel zusammen, dass man langsam nicht mehr kann.
Für immer ist noch ganz schön lang. Ich glaub', das war's, leb wohl, bis dann.
Irgendwann kommt ganz bestimmt. Also schau mich bitte nicht so an.
Du bist nicht mehr interessant, aber hängst noch immer an der Wand. Die Zeit mit dir war schön, doch uns bleibt nur die
Erinnerung daran.
Und manchmal wünsch ich mir, wir zwei hätten uns später erst gesehen.
Doch ich will nur, dass du weißt, du wirst und bleibst für immer ein Teil von mir.
Für immer ein Teil von mir.
Wir haben uns lang nicht mehr gesehen und jeder geht seinen Weg allein.
Andere kommen und gehen mir durch den Kopf, doch es geht vorbei.
Dir geht es gut, rufst nicht mehr an, denn ich bin nicht mehr interessant.
Ihr zwei geht Hand in Hand, doch verdammt, wieso stört mich was daran? Ich lenk mich ab und denk nicht nach.
Manchmal ich frag mich, was du machst und was du an ihm hast.
Ich ruf dich an und du sagst: "Manchmal wünsch ich mir, wir zwei hätten uns später erst gesehen.
" Doch ich will nur, dass du weißt, du wirst und bleibst für immer ein Teil von mir.
Für immer ein Teil von mir.
Nederlandse vertaling
Elk begin eindigt op een gegeven moment.
Maar op een gegeven moment kwam er veel te snel zoveel bij elkaar dat je het niet meer kon.
Voor altijd is nog best lang. Ik denk dat dat het is, tot ziens, tot dan.
Op een gegeven moment zal het zeker komen. Dus kijk alsjeblieft niet zo naar mij.
Je bent niet langer interessant, maar je hangt nog steeds aan de muur. De tijd met jou was leuk, maar dat is alles wat we nog hebben
Herinnering daaraan.
En soms zou ik willen dat we elkaar later hadden ontmoet.
Maar ik wil gewoon dat je weet dat je altijd een deel van mij zult zijn.
Voor altijd een deel van mij.
We hebben elkaar al lang niet meer gezien en iedereen gaat zijn eigen weg.
Anderen komen en gaan door mijn gedachten, maar het gaat voorbij.
Het gaat goed, bel niet meer, want ik ben niet langer interessant.
Jullie lopen hand in hand, maar verdomd, waarom heb ik daar last van? Ik leid mezelf af en denk niet na.
Soms vraag ik me af wat je doet en wat je in hem hebt.
Ik bel je en je zegt: "Soms zou ik willen dat we elkaar later hadden gezien.
‘Maar ik wil gewoon dat je weet dat je altijd een deel van mij zult zijn.
Voor altijd een deel van mij.