Beschrijving
Producent: Markies
Tekstschrijver, componist: Marianne Mirage
Tekstschrijver: Federico De Nicola
Componist: Gioele Accongiagioco
Songtekst en vertaling
Origineel
È venuto fuori il sole dopo tanti giorni di pioggia.
Ti ha dato un bacio in fronte quando Aldo se n'è andato col trattore.
Quella terra così bagnata che mi ricorda ancora chi sono, che non ho perso la strada di casa.
E da quanto tempo ci diciamo "non c'è più tempo".
Cosa devo fare per tenere i miei ricordi laggiù?
Dove il cielo si perde nel blu mi guardavi dal campo.
E c'era soltanto un sorriso e non serviva nient'altro.
Questo è il posto dove nascono i sogni.
Ripartiamo, dai, accendi quella macchina che è ferma lì da secoli.
E quel bosco che m'ha visto litigare e far l'amore di nascosto.
E che ne dici di cadere insieme come due ciliege laggiù?
Dove il cielo si perde nel blu mi guardavi dal campo.
E c'era soltanto un sorriso e non serviva nient'altro.
Questo è il posto dove nascono i sogni.
Nederlandse vertaling
Na vele dagen regen scheen de zon.
Hij gaf je een kus op je voorhoofd toen Aldo met de tractor vertrok.
Die aarde die zo nat is dat ze me nog steeds herinnert aan wie ik ben, dat ik de weg naar huis niet ben kwijtgeraakt.
En hoe lang zeggen we al tegen onszelf: “Er is geen tijd meer”.
Wat moet ik doen om mijn herinneringen daar te houden?
Waar de lucht verloren gaat in het blauw, keek je naar mij vanuit het veld.
En er was alleen maar een glimlach en er was niets anders nodig.
Dit is de plek waar dromen worden geboren.
Laten we opnieuw beginnen, kom op, start die auto die daar al eeuwen staat.
En dat bos waar ik in het geheim ruzie maakte en de liefde bedreven.
En wat dacht je ervan om daar als twee kersen in elkaar te vallen?
Waar de lucht verloren gaat in het blauw, keek je naar mij vanuit het veld.
En er was alleen maar een glimlach en er was niets anders nodig.
Dit is de plek waar dromen worden geboren.