Beschrijving
De sneeuw valt niet in vlokken, maar in zware brokken - alsof elk vlokje wit ijs herinnert aan iets wat niet gezegd is. De betonnen stad kraakt van de kou, maar van binnen brandt alles zo fel dat zelfs de pijn niet dooft. In dit lied zijn er geen ridders en sprookjes - alleen een eerlijke bekentenis: vrijheid verliest altijd waar ze naar iemands handen trekt. En zelfs als er rondom leegte is, herhaalt het verhaal zich toch: opnieuw zoeken, opnieuw vinden, opnieuw verliezen in de sneeuwgordijn.
Songtekst en vertaling
Origineel
Снег, и этот холод, он достанет даже во сне.
Я не хочу идти туда, где больше нас нет. Я тяну к тебе руки, везде ищу твой след.
Я оглянусь вокруг, но вокруг -только снег.
-Мы вдвоем в холоде, в одиноком бетонном городе. Я ищу способ снова не думать о тебе, но как мне не думать о голоде?
Я хочу убежать от себя, чтобы снова в тебе раствориться.
Эти слезы замерзнут на твоих щеках, но тают улыбки на лицах.
Детка, для тебя я не пойду на принцип. Ты прости меня, но я не стану принцем.
Каждый твой укор, он для меня как выстрел.
Ничего не хочу, только к тебе быть близко.
Снег, и этот холод, он достанет даже во сне.
Я не хочу идти туда, где больше нас нет. Я тяну к тебе руки, везде ищу твой след. Я оглянусь вокруг, но вокруг только-
Каждый на земле нашел, что кто-то называет ад. Почему мне было больно, но тебе, как прежде, рад?
Снаружи так холодно, но внутри чувства все горят. Я люблю свободу, но опять стою к тебе, как раб.
Жаль, ты не узнаешь, что у меня сейчас на душе. Окна закрываются, люди давно там спят уже.
Снова повторяется нами придуманный сюжет. Где найду тебя одну на двадцатом этаже?
Снег, и этот холод, он достанет даже во сне.
Я не хочу идти туда, где больше нас нет. Я тяну к тебе руки, везде ищу твой след.
Я оглянусь вокруг, но вокруг только снег. И этот холод, он достанет даже во сне.
Я не хочу идти туда, где больше нас нет. Я тяну к тебе руки, везде ищу твой след.
Я оглянусь вокруг, но вокруг только снег.
Nederlandse vertaling
Sneeuw, en deze kou, het zal je zelfs in je slaap bereiken.
Ik wil niet gaan waar we niet meer bestaan. Ik neem contact met je op, overal naar je spoor zoekend.
Ik kijk om me heen, maar er ligt alleen maar sneeuw.
-Wij tweeën zitten in de kou, in een eenzame betonnen stad. Ik zoek een manier om niet meer aan jou te denken, maar hoe kan ik niet aan honger denken?
Ik wil van mezelf wegrennen, zodat ik weer in jou kan oplossen.
Deze tranen zullen op je wangen bevriezen, maar de glimlach op je gezicht zal smelten.
Schat, voor jou zal ik het principe niet naleven. Vergeef me, maar ik zal geen prins worden.
Elk van uw verwijten is voor mij een schot in de roos.
Ik wil niets anders dan dicht bij je zijn.
Sneeuw, en deze kou, het zal je zelfs in je slaap bereiken.
Ik wil niet gaan waar we niet meer bestaan. Ik neem contact met je op, overal naar je spoor zoekend. Ik kijk om me heen, maar alleen om me heen...
Iedereen op aarde heeft iemand gevonden die de hel noemt. Waarom was het pijnlijk voor mij, maar ik ben blij je te zien zoals voorheen?
Buiten is het zo koud, maar binnen branden de gevoelens. Ik hou van vrijheid, maar nogmaals, ik sta tegenover je als een slaaf.
Het is jammer dat je niet weet wat er nu in mijn hart omgaat. De ramen gaan dicht, mensen slapen er al heel lang.
Het plot dat we hebben bedacht, wordt opnieuw herhaald. Waar kan ik je alleen vinden op de twintigste verdieping?
Sneeuw, en deze kou, het zal je zelfs in je slaap bereiken.
Ik wil niet gaan waar we niet meer bestaan. Ik neem contact met je op, overal naar je spoor zoekend.
Ik kijk om me heen, maar er ligt alleen maar sneeuw. En deze kou zal je zelfs in je slaap bereiken.
Ik wil niet gaan waar we niet meer bestaan. Ik neem contact met je op, overal naar je spoor zoekend.
Ik kijk om me heen, maar er ligt alleen maar sneeuw.