Meer nummers van LOVV66
Beschrijving
De stad fluistert door de muren en luistert mee in de gangen, en in je hoofd is het luidruchtiger dan in de metro tijdens de spits. Demonen bieden een vreemd menu aan voor het avondeten, gedachten tekenen tatoeages op je huid, en zelfs muziek kan soms pijnlijker zijn dan stilte. Slaap lijkt nodig, maar komt hardnekkig niet - ofwel is hij de sleutel kwijt, ofwel is hij zelf bang om binnen te komen. En de dageraad staat al voor het raam te wachten, en alleen de gordijnen weten dat de nacht vandaag weer langer was dan nodig.
Songtekst en vertaling
Origineel
Проблемы в голове и злые рисунки на коже. Могло быть хуже, зная себя, все еще может.
Мысли о тебе, я знаю, что от них мне поможет. Но что на ужин?
Не в курсе, что мой демон предложит. Рассвет ждет поцелуя, пол дома через окна.
Детка, прости, я не целуюсь, завешены шторы. У коридоров есть глаза, кто там все время ходит.
У стен есть уши, если надо, разговоры вспомнят. Иногда даже эта музыка доставляет боль.
Либо рассказать все, либо носить с собой. Мегаполис дает повод, какой хочешь любой.
Сегодня просто загнался, завтра не веришь любой.
Не бойся, если снова приснится кошмар. Не факт, что ты спишь. Похоже, снова я.
Не бойся, если снова приснится кошмар. Одна и та же история, нужна новая.
Те, кто учили меня жить, не знают, кто я такой.
Иногда слышу, как ходит, иногда глухонемой.
Я очень хочу верить в то, что я единственный твой.
Но иногда не понимаю, что творится со мной.
Проблемы в голове и злые рисунки на коже. Могло быть хуже, зная себя, все еще может.
Мысли о тебе, я знаю, что от них мне поможет. Но что на ужин?
Не в курсе, что мой демон предложит. Рассвет ждет поцелуя, пол дома через окна.
Детка, прости, я не целуюсь, завешены шторы. У коридоров есть глаза, кто там все время ходит.
У стен есть уши, если надо, разговоры вспомнят. Я же нужен, встать, но я не спал.
Ну почему так? Я же устал.
Nederlandse vertaling
Problemen in het hoofd en kwade tekeningen op de huid. Het had nog erger kunnen zijn, mezelf kennende, dat kon nog steeds.
Gedachten over jou, ik weet dat ze me zullen helpen. Maar wat gaan we eten?
Ik weet niet wat mijn demon zal bieden. Dawn wacht op een kus, de vloer van het huis door de ramen.
Schat, het spijt me, ik kus niet, de gordijnen zijn dicht. De gangen hebben ogen, die daar de hele tijd lopen.
De muren hebben oren; indien nodig onthouden ze gesprekken. Soms doet zelfs deze muziek pijn.
Vertel alles of draag het bij je. De metropool geeft je elk excuus dat je maar wilt.
Vandaag ben ik gewoon gereden, morgen zul je het niet geloven.
Wees niet bang als je weer een nachtmerrie hebt. Het is geen feit dat je slaapt. Het lijkt erop dat ik het weer ben.
Wees niet bang als je weer een nachtmerrie hebt. Zelfde verhaal, heb een nieuwe nodig.
Degenen die mij hebben leren leven, weten niet wie ik ben.
Soms hoor ik hem lopen, soms is hij doofstom.
Ik wil echt geloven dat ik jouw enige ben.
Maar soms begrijp ik niet wat er met mij gebeurt.
Problemen in het hoofd en kwade tekeningen op de huid. Het had nog erger kunnen zijn, mezelf kennende, dat kon nog steeds.
Gedachten over jou, ik weet dat ze me zullen helpen. Maar wat gaan we eten?
Ik weet niet wat mijn demon zal bieden. Dawn wacht op een kus, de vloer van het huis door de ramen.
Schat, het spijt me, ik kus niet, de gordijnen zijn dicht. De gangen hebben ogen, die daar de hele tijd lopen.
De muren hebben oren; indien nodig onthouden ze gesprekken. Ik moet opstaan, maar ik heb niet geslapen.
Waarom is dat zo? Ik ben moe.