Cheerleader

Dit nummer is als het gerommel van metrostellen, waar liefde fel oplicht, maar blauwe plekken achterlaat. Je voelt het razende ritme van de metro, waar elke wagon een nieuwe wending in het lot betekent. Hier breekt de koningin met kroon haar lippen, en verliest de nar zoons zijn hoofd op de J-lijn. Er is geen redding in de menigte, geen schuilplaats voor blikken, alleen een eindeloze cirkel van stations en gevoelens. De L-trein raast door de grijze mist, waar passie een trap onder de ribben is en de kleur van het leven grijs is, gevolgd door bruin. Ironisch, brutaal, met een vleugje asfalt, is dit nummer een ode aan degenen die houden van en verdwalen in het ritme van de grote stad.