Meer nummers van Louis Villain
Meer nummers van Jonatan
Beschrijving
Liefde loopt altijd in de weg: soms is het een luidruchtige ruzie, soms een hartstochtelijke verzoening, soms lange slapeloze nachten waarin je hoofd een puinhoop is en je toch op dat ene berichtje wacht. Zoete beloften veranderen in bitterheid, maar zelfs in deze vermoeidheid van het leven is er plaats voor het echte leven - niet verfraaid, niet voor de ogen van anderen. Je moet te snel volwassen worden, maar in ruil daarvoor worden demonen je buren en blijft hoop je toch hardnekkig naar het licht trekken. Het resultaat is een soundtrack over hoe pijn en tederheid in één kamer kunnen samengaan en hoe moeilijk het is om in slaap te vallen als je hart nog steeds klopt op het ritme van iemands naam.
Producent: Jonathan
Mixing/mastering: ENZU
Beeldmateriaal: Viktor Konopatsky
Uitvoerend producent: Heavy Heart
Songtekst en vertaling
Origineel
Nigdy nie wierzyłem w cuda do momentu, gdy uwierzyłem, że nam może się udać to.
Piszesz mi, że nie mam serca i to boli mnie. Nie mam serca?
Przecież dałem ci na dłoni.
I to prawda. Wcale nie tak dawno.
Gorzkie życie, jeszcze słodsze kłamstwa, a-a-ale nie zrobimy sobie krzywdy. Kłócimy się jak zawsze. Potem kochamy jak nigdy.
Wszyscy w końcu pchamy jeden wózek.
Chcę zrozumieć życie, ale się go w pięść nauczę. Połączyły w bólu nas przerwane scenariusze.
No i to zostanie w nas na dłużej, jak tusz na mej zgórze. Czas nam mijał. Teraz mija tobie, mija mi.
Tyle wspomnień.
Pamiętamy tylko kilka chwil i niby nie czujemy już do siebie nic a nic, a tylko czekamy, gdy znów spotkamy się vis a vis.
Pierwsza jeden, druga dwa, trzecia trzy. Znów nie mogę spać, bo w głowie syf. Znów nie mogę spać.
Siedzisz w głowie mi. Znów nie mogę spać. No bo czekam aż napiszesz ty.
Pierwsza jeden, druga dwa, trzecia trzy. Znów nie mogę spać, bo w głowie syf.
Znów nie mogę spać. Siedzisz w głowie mi. Znów nie mogę spać.
No bo czekam aż napiszesz ty. Tylko zobacz nas. Powiedz proszę, kiedy zniknął w nasz oczach blask.
Jakoś trzeba tu za szybko było dorastać.
Upadliśmy nisko, więc najwyższa pora wstać.
Jestem jeszcze młody, ale czuję się zmęczony życiem.
Męczą mnie moje demony, które chcę utopić w weekend. Męczą mnie moje demony, z którymi zostaję na noc.
Chciałbym otworzyć oczy, nie zobaczyć ich rano. Znów to samo.
Zabijają smutki, ale ładnie się uśmiechają. Szukamy sensu gdzieś, gdzie gubimy tożsamość.
W świecie, w którym wszyscy kogoś grają. Ja chcę cię jaką jesteś, taką nieumalowaną.
Czas nam mijał. Teraz mija tobie, mija mi. Tyle wspomnień.
Pamiętamy tylko kilka chwil i niby nie czujemy już do siebie nic a nic, a tylko czekamy, gdy znów spotkamy się vis a vis.
Pierwsza jeden, druga dwa, trzecia trzy. Znów nie mogę spać, bo w głowie syf.
Znów nie mogę spać. Siedzisz w głowie mi. Znów nie mogę spać.
No bo czekam aż napiszesz ty.
Pierwsza jeden, druga dwa, trzecia trzy. Znów nie mogę spać, bo w głowie syf.
Znów nie mogę spać. Siedzisz w głowie mi. Znów nie mogę spać.
No bo czekam aż napiszesz ty.
Nederlandse vertaling
Ik geloofde nooit in wonderen totdat ik geloofde dat we dit konden doen.
Je schrijft me dat ik geen hart heb en dat het me pijn doet. Ik heb geen hart?
Ik gaf het je in de palm van mijn hand.
En het is waar. Nog niet zo lang geleden.
Bitter leven, nog zoetere leugens, b-b-maar we zullen elkaar geen pijn doen. We maken ruzie zoals altijd. Dan hebben we lief als nooit tevoren.
Uiteindelijk duwen we allemaal dezelfde kar.
Ik wil het leven begrijpen, maar ik zal het moeilijk leren. We waren verenigd in pijn door onderbroken scenario's.
En het zal ons nog lang bijblijven, als inkt op mijn berg. De tijd verstreek. Nu is het voor jou weg, en voor mij is het weg.
Zoveel herinneringen.
We herinneren ons maar een paar momenten en we voelen niets meer voor elkaar, we wachten gewoon tot we elkaar weer ontmoeten.
Eerste één, tweede twee, derde drie. Ik kan niet meer slapen omdat er onzin in mijn hoofd zit. Ik kan niet meer slapen.
Je zit in mijn hoofd. Ik kan niet meer slapen. Nou, ik wacht tot je schrijft.
Eerste één, tweede twee, derde drie. Ik kan niet meer slapen omdat er onzin in mijn hoofd zit.
Ik kan niet meer slapen. Je zit in mijn hoofd. Ik kan niet meer slapen.
Nou, ik wacht tot je schrijft. Zie ons gewoon. Vertel me alsjeblieft wanneer de glans in onze ogen verdwenen is.
Op de een of andere manier zijn we hier te snel volwassen moeten worden.
We zijn laag gevallen, dus het is tijd om op te staan.
Ik ben nog jong, maar ik ben het leven beu.
Ik word gekweld door mijn demonen en ik wil ze dit weekend verdrinken. Ik word gekweld door mijn demonen en blijf 's nachts bij hen.
Ik wou dat ik mijn ogen kon openen en ze morgenochtend niet meer kon zien. Het is weer hetzelfde.
Ze doden verdriet, maar ze glimlachen vriendelijk. We zoeken naar betekenis ergens waar we onze identiteit verliezen.
In een wereld waar iedereen iemand speelt. Ik wil je zoals je bent, zonder make-up.
De tijd verstreek. Nu is het voor jou weg, en voor mij is het weg. Zoveel herinneringen.
We herinneren ons maar een paar momenten en we voelen niets meer voor elkaar, we wachten gewoon tot we elkaar weer ontmoeten.
Eerste één, tweede twee, derde drie. Ik kan niet meer slapen omdat er onzin in mijn hoofd zit.
Ik kan niet meer slapen. Je zit in mijn hoofd. Ik kan niet meer slapen.
Nou, ik wacht tot je schrijft.
Eerste één, tweede twee, derde drie. Ik kan niet meer slapen omdat er onzin in mijn hoofd zit.
Ik kan niet meer slapen. Je zit in mijn hoofd. Ik kan niet meer slapen.
Nou, ik wacht tot je schrijft.